Karta z historii Zgorzelca
Najstarsza wzmianka o Zgorzelcu pojawia się dokumencie wystawionym przez cesarza Henryka IV w 1071 roku.  Miejscowość jawi się w nim  pod nazwą Villa Goreliz. Nazwę miasta utworzono najprawdopodobniej od czasownika "goreti" tj. gorzeć, palić, płonąć. W Polsce szlacheckiej nadnyski gród nazywano zazwyczaj Gerlicz, Gierlicz lub Gorlic. Szczególnie silny wpływ na powstanie i rozwój miasta miało korzystne położenie komunikacyjne. To właśnie tutaj krzyżowały się najważniejsze szlaki ówczesnej Europy: Via Regia (Droga Królewska) oraz trakt z Pragi do portów bałtyckich. Tędy przejeżdżali kupcy, rycerze i pielgrzymi przemierzający drogę Św. Jakuba.

W 1220 roku, dzięki akcji kolonizacyjnej Zgorzelec uzyskał prawa miejskie. W 1346 roku Zgorzelec był jednym ze współzałożycieli Związku Sześciu Miast - konfederacji skupiającej królewskie miasta Górnych Łużyc. Szczyt potęgi miasta przypadł na II połowę XV i I połowę XVI wieku. Wzdłuż szlaku Via Regia, od Erfurtu do Wrocławia, nie było w tym czasie większego ośrodka miejskiego niż Zgorzelec. Dzisiejszą nazwę  miasta uchwalono w 1946. W roku 1949  w Zgorzelcu osiedliło się 14.5 tyś  Greków i Macedończyków prześladowanych w swej ojczyźnie z racji przekonań politycznych. W powojennej historii przełomowe znaczenie dla rozwoju miasta miało  rozpoczęcie pod koniec lat 50-tych  budowy kombinatu paliwowo-energetycznego w Turoszowie.

Dzięki tej inwestycji stało się ono centrum życia społeczno gospodarczego oraz  kulturalnego regionu.  Tu 6 lipca 1950 roku w gmachu Zgorzeleckiego Domu Kultury podpisano układ pomiędzy PRL a NRD o wytyczeniu "Granicy Pokoju i Przyjaźni na Nysie Łużyckiej" - z czasem znany właśnie jako Układ Zgorzelecki. W maju 1998 roku pomiędzy Zgorzelcem i Goerlitz podpisana została Proklamacja o utworzeniu Europa Miasta Zgorzelec/Goerlitz.

Po reformie systemu administracji od  1 stycznia 1999 Zgorzelec jest siedzibą Powiatu Zgorzeleckiego.